Een stem uit de loge
Frans Timmer
Belangstelling die blijft
Bekijk het interview
De kern van het gesprek
Waarom voelt een gemeenschap vertrouwd wanneer je er gewoon jezelf kunt zijn?
Frans spreekt over het belang van oprechte belangstelling en over de mogelijkheid binnen de loge even niets te hoeven presteren.
Hij vraagt zich af of de samenleving werkelijk harder is geworden, of vooral sneller. Als mensen minder tijd nemen om zich in elkaar te verdiepen, verdwijnt iets waardevols.
Zijn verhaal is een uitnodiging om ook de stille, onopvallende momenten van verbondenheid serieus te nemen.
Dit is een redactionele weergave van het interview, geen woordelijk transcript.
Het gesprek in woorden
De volledige tekst van dit interview is nu ook beschikbaar om te lezen. De persoonlijke spreekstijl van de broeder is behouden.
Lees de volledige transcriptie
Het empathische gevoel dat je nodig hebt, dat wordt wel versterkt.
Wordt duidelijk versterkt. Dat vind ik heel belangrijk. Want als ik nu, en ik ben al vanaf 1978, Vrijmetselaar, de maatschappij waarneem, dan zegt men, de maatschappij is harder geworden.
Nee, ik denk dat het iets anders is. Ik denk dat dat sneller is geworden. Dat men geen voldoende tijd heeft om zich in een ander voldoende te verdiepen. Althans, dat als ander vent ervaar ik dat zo.
Maar je kunt je hier eigenlijk op je gemak voelen. Je kunt jezelf zijn. Dat is natuurlijk wel heel belangrijk natuurlijk. En het is natuurlijk in mijn werkzame periode natuurlijk ook wel voorgekomen dat ik daar nog gewerkt had en dat ik hier s'avonds een beetje zat te suffen, weet je wel. Dat moet ook kunnen.
Van het persoonlijke naar het gezamenlijke
Verder verkennen
Deze stem is een van zes persoonlijke verhalen. Samen laten ze verschillende kanten van dezelfde werkplaats zien.