De vragen die ons verbinden · Zelfkennis
Hoe leer je jezelf werkelijk kennen?
Wie ben ik, als ik even niet hoef te vertellen wat ik doe, wat ik bereikt heb of wat ik van iets vind? Soms begint zelfkennis niet bij een antwoord, maar bij de moed om die vraag te laten bestaan.
Een vraag die met je meereist
We kennen onszelf vaak via de woorden die anderen voor ons gebruiken. Collega, vader, partner, vriend. Of via de overtuigingen die we door de jaren heen hebben opgebouwd. Die woorden zijn niet onwaar. Maar ze zijn ook niet het hele verhaal.
Er zijn momenten waarop zo’n vertrouwd verhaal schuurt. Een reactie op een ander, een onverwacht verlies, een oordeel dat achteraf te snel bleek. Dan kunnen we ons afvragen: waarom deed ik dat eigenlijk? Wat in mij wilde gezien of beschermd worden? De vraag is niet comfortabel. Ze kan wel vruchtbaar zijn.
De ruwe steen
In de vrijmetselarij gebruiken we het beeld van de ruwe steen. Een steen die nog niet de vorm heeft waarin hij kan worden gebruikt. Voor de vrijmetselaar is dat geen oordeel over een mens. Het is een uitnodiging om te onderzoeken waar nog arbeid mogelijk is.
De steen wordt niet door een ander voor ons gevormd. Niemand kan ons voorschrijven welk mens we uiteindelijk moeten worden. Wel kunnen symbolen ons helpen kijken naar gewoonten en aannames die we anders gemakkelijk voorbijlopen.
Niet de vraag of je al klaar bent, maar of je bereid bent verder te kijken.
Je hebt een ander nodig om jezelf te zien
Zelfonderzoek klinkt als iets dat je alleen doet. Toch helpt de ontmoeting met anderen. Zeker met mensen die niet precies hetzelfde denken. Iemand vertelt hoe hij met een situatie omging; een ander herkent iets dat hem zelf ontging.
Bij De Gooische Broederschap delen broeders ervaringen en gedachten, onder meer na een bouwstuk. Dat is geen les waarin de juiste antwoorden worden uitgedeeld. Het is een manier om naast een ander te kijken naar wat je zelf nog niet scherp zag.
Niet af, wel onderweg
Misschien worden we niet iedere week wijzer. Soms blijven dezelfde vragen terugkomen. Ook dat hoort bij de arbeid. Persoonlijke vorming is geen wedstrijd, geen diploma en geen belofte dat het leven eenvoudig wordt.
Waar het om gaat, is de bereidheid opnieuw te kijken. Naar jezelf. Naar wat je van een ander vraagt. Naar wat je mee de wereld in neemt.
Ervaar de mensen achter het verhaal
Verder kijken en luisteren
Dit verhaal is geen uitspraak namens iedere vrijmetselaar. De persoonlijke ervaringen van onze broeders geven er verschillende stemmen aan.
Ruud over beter mens worden → Hoe een donderdagavond verloopt →
De bijeenkomsten van onze loge zijn besloten. Wilt u weten of deze manier van werken u aanspreekt? Een eerste gesprek is vrijblijvend.